In veel huizen ligt ergens een map vol schoolprojecten van kinderen die inmiddels groot zijn geworden. Er zitten tekeningen in, werkstukken, gedichten en kleine knutselwerkjes die ooit met veel trots zijn gemaakt. Je bewaart ze omdat het zonde lijkt om ze weg te gooien. Toch komen ze zelden nog tevoorschijn, en de map wordt alleen maar dikker. Een rustige middag is genoeg om er weer overzicht in te brengen.
Leg alles op een grote tafel en bekijk het rustig, blad voor blad. Begin met een stapel of een doos, en laat de rest voorlopig staan. Zo blijft het overzichtelijk en verlies je de lol niet. Vaak zie je meteen wat je echt bijzonder vindt. Sommige stukken doen denken aan een bepaalde tijd, andere zijn gewoon een blad papier.
Samen kiezen wat bewaard wordt
Als de kinderen er zelf bij zijn, gaat het sorteren veel gemakkelijker. Zij herinneren zich vaak beter waarom een werkstuk belangrijk was. Ze kiezen soms ook heel andere dingen dan jij zou doen. Laat ze rustig hun eigen beslissing nemen, ook als je zelf iets anders zou bewaren. Zo wordt het hun herinnering en niet alleen de jouwe.
Bewaar niet alles, maar kies de stukken die iets vertellen. Een tekening met een grappig verhaal is meer waard dan een stapel vergelijkbare bladen. Bij grote knutselwerken kun je een foto nemen en het echte werk laten gaan. Schrijf met een zacht potlood op de achterkant kort de naam en de tijd van het jaar. Dan begrijpt iedereen later ook waar het over ging.
Geef de gekozen stukken een goede plek. Een stevige doos met deksel of een brede map beschermt papier beter dan een lade vol losse bladen. Leg tussen de vellen een laag zacht papier, zodat ze niet plakken. Zet de doos op een droge plek in huis, niet op zolder of in de kelder. Een doos per kind is meestal genoeg.
De rest hoeft niet zonder meer weg. Sommige tekeningen zijn leuk als kaart voor opa of oma, of als inpakpapier voor een cadeautje. Andere mogen gaan met een dankbaar gevoel voor wat ze waren. Het geeft rust om te weten dat je het belangrijkste hebt bewaard. Zo wordt een oude map weer een fijn stukje herinnering.
